3 lutego 2026 roku nasza wspólnota przeżywała wyjątkowy dzień. W rocznicę narodzin dla nieba Matki Weroniki Briguglio, Założycielki naszego Zgromadzenia, dwie kandydatki rozpoczęły postulat – kolejny, konkretny krok na drodze rozeznawania powołania.
Nie był to przypadek ani jedynie kwestia kalendarza. To właśnie Matka Weronika uczy nas, że powołanie rodzi się z uważnego wsłuchiwania się w Boga, z modlitwy i odwagi pójścia za tym, co On podpowiada w sercu. Jej życie, całkowicie oddane Jezusowi i ludziom najbardziej potrzebującym, pozostaje dla nas żywym punktem odniesienia.
Na uroczystość wstąpienia przyjechały siostry z różnych domów, by być razem, modlić się i cieszyć się z postulantek. W centrum wydarzenia była oczywiście kaplica – miejsce, które od początku istnienia Zgromadzenia stanowi serce naszego życia. To tam dziękowałyśmy Bogu za dar powołań i zawierzałyśmy Mu czas, który przed nami.
Zgodnie z naszym zwyczajem nie zabrakło także gestów prostych i bardzo siostrzanych. Był moment na upominki, słowa wdzięczności i wspólne świętowanie przy stole.
Postulat to nie „gotowa odpowiedź”, ale czas pogłębionego poznawania. To etap, w którym kandydatka, po wcześniejszym rozeznaniu, podejmuje świadomą decyzję, by bliżej przyjrzeć się życiu wspólnemu, charyzmatowi i własnym motywacjom. To droga stawiania sobie bardzo konkretnych pytań: kim jestem, jaka jestem w relacji do Boga, do siebie i do wspólnoty. To także uczenie się codzienności – wspólnej modlitwy, pracy, odpowiedzialności i wzajemnego towarzyszenia.
Matka Weronika powtarzała siostrom, że modlitwa jest oddechem duszy, a serce Zgromadzenia bije przed tabernakulum. W dniu, w którym wspominamy jej odejście do domu Ojca, szczególnie wybrzmiewa to zaproszenie: by żyć blisko Jezusa i pozwolić Mu prowadzić – nawet wtedy, gdy droga wymaga cierpliwości, pracy nad sobą i zaufania.
Polecamy postulantki modlitwie i z wdzięcznością powierzamy Bogu ten nowy etap ich drogi.
