Formacja zakonna to droga, która pomaga stopniowo kształtować serce na wzór Miłosiernego Serca Jezusa. To czas poznawania siebie, pogłębiania relacji z Bogiem, odkrywania charyzmatu Zgromadzenia i uczenia się życia we wspólnocie.
To ogromna praca Ducha Świętego i nasza. Bóg może dokonać wszystkiego, ale szanuje wolność człowieka. Dlatego formacja nie polega na szybkim dopasowaniu się do gotowego wzoru. Jest drogą wzrostu, na której uczymy się coraz bardziej świadomie odpowiadać na Boże zaproszenie.
Formacja zakonna przebiega etapami. Każdy z nich ma swój cel i pomaga w innym sposób przygotować się do życia konsekrowanego.
Aspirantat
W pierwszym etapie, zwanym aspirantatem, patrzymy na siebie i w siebie, aby rozeznać, czy wspólnie mamy szansę podjąć zaproszenie Ducha Świętego do realizowania Jego zamysłu.
To czas pierwszego poznawania siebie, Zgromadzenia i jego charyzmatu. Ważne jest, aby w atmosferze wolności i wzajemnego zaufania sprawdzić, czy ta droga może stać się naszą wspólną drogą.
Postulat
Drugi etap, postulat, wymaga konkretnej decyzji kandydatki, która rozeznaje w sobie wewnętrzną spójność z naszym charyzmatem.
To czas bliższego poznawania siostrzanego życia, wspólnej modlitwy, codziennych obowiązków i życia we wspólnocie. Jest to również czas odkrywania własnych możliwości i ograniczeń, uczenia się relacji, weryfikowania motywacji oraz podejmowania pracy nad sobą.
Ta praca staje się możliwa dzięki stopniowemu wchodzeniu w relację z Jezusem i uważnemu wpatrywaniu się w Jego Serce. To czas odpowiadania sobie na pytania: Kim jestem? Jaka jestem w relacji do siebie, Pana Boga i wspólnoty?
Nowicjat
Trzeci etap to nowicjat, czyli szczególny czas skupienia na relacji z Jezusem. To tutaj rozpoczyna się budowanie tego, co najważniejsze: głębokiej więzi z Bogiem Ojcem i Oblubieńcem.
Jest to czas oczyszczenia, uczenia się nieustannego dialogu z Bogiem i życia w Jego obecności. Kontemplowanie Ojca otwiera na siostry i wspólnotę, a kontemplowanie Oblubieńca prowadzi do miłości miłosiernej i macierzyńskiej.
W tej drodze pomagają nam ci, którzy przeszli ją przed nami. Szczególne miejsce zajmują św. Franciszek z Asyżu oraz nasi Założyciele: Franciszek Maria Di Francia i Matka Weronika Briguglio. Poznawanie ich duchowości, historii i sposobu życia pomaga odkrywać, jak w praktyce uczyć się „umiejętności świętych”.
Uczenie się życia siostry kapucynki odbywa się pod okiem mistrzyni nowicjatu, która towarzyszy w tej drodze. Można liczyć na jej pomoc, dzielić z nią radości i troski, pytać, szukać i uczyć się codziennego życia we wspólnocie.
Nowicjat odbywa się w przeznaczonym do tego domu w Piaskach, trwa dwa lata i kończy się złożeniem pierwszych ślubów zakonnych.
Juniorat
Czwarty etap to juniorat. Rozpoczyna się od ważnej zmiany: poprzez pierwsze śluby zakonne rozpoczyna się nowy etap życia jako osoby konsekrowanej, całkowicie oddanej Chrystusowi.
To czas wprowadzania w życie tego, co zostało poznane i przemodlone podczas nowicjatu. Zaślubione serce uczy się strzec swojej niepodzielności, a doświadczenie bycia miłowaną przez Boga daje siłę do rozdawania tej miłości innym.
Juniorat to konkretna codzienność: pierwsza wspólnota, pierwsze posługi, praca, radości, pytania i trudności. To również czas dalszego poznawania siebie i uczenia się odpowiedzialności za własne życie oraz za wspólnotę.
Ten etap trwa od 4 do 8 lat i powinien prowadzić do coraz większej samodzielności i dojrzałości w życiu konsekrowanym.
W tej drodze pomaga siostra odpowiedzialna za formację junioratu. Organizuje spotkania formacyjne, pomaga pogłębiać wiedzę i umiejętności potrzebne do coraz pełniejszego przeżywania powołania w duchu św. Franciszka z Asyżu oraz naszych Założycieli. Towarzyszy także w trudnościach, pomaga budować dobre relacje we wspólnocie i poza nią oraz przeżywać z wiarą codzienne radości i troski.
Juniorat kończy się złożeniem ślubów wieczystych, czyli ostateczną odpowiedzią na Bożą miłość.
Formacja ciągła
Piąty etap to formacja ciągła, która rozpoczyna się po złożeniu ślubów wieczystych. Nie oznacza ona zakończenia formacji. Przeciwnie, życie zakonne jest nieustanną drogą wzrostu.
To czas pielęgnowania relacji z Oblubieńcem, aby ogień miłości nie wygasał. To powracanie do wielkich rzeczy, których Bóg dokonał w naszym życiu, ciągłe uczenie się wspólnoty, troska o Kościół i Zgromadzenie.
Szkołą świętości jest codzienność przeżywana w wierze i miłości. Także wtedy, gdy przynosi radość, i wtedy, gdy stawia przed nami trudne doświadczenia.
Maryja na drodze formacji
Przez wszystkie etapy formacji towarzyszy nam Maryja. To pod Jej sercem kształtowało się ludzkie i Boskie Serce Jezusa.
Dlatego przemianę naszego serca powierzamy Jej. Ufamy, że Ona, która najlepiej zna swojego Syna, pomoże nam coraz bardziej upodabniać się do Niego.
Formacja zakonna jest drogą, na której uczymy się żyć Ewangelią, odpowiadać na miłość Boga i pozwalać, aby nasze serce stawało się coraz bardziej podobne do Serca Jezusa.
To droga, której nie przechodzimy same. Najważniejszym przewodnikiem pozostaje Duch Święty, a my uczymy się Mu odpowiadać każdego dnia.
