Ewangelia z piątku, 6 marca, prowadzi mnie do obrazu winnicy, a szczególnie do dwóch znaków: wieży i tłoczni. Dwa kierunki. Dwie przestrzenie. Dwa doświadczenia mojego życia. Tłocznia – miejsce nacisku. Miejsce, gdzie wszystko idzie w dół. Gdzie winogrona zostają...
Tragedia grecka, na scenie rozgrywa się prawdziwy dramat: sytuacja bez wyjścia, gdzie każde rozwiązanie jest złe. Gęsta atmosfera, starożytna uczta, sprzeczne emocje. A każdy z aktorów tej sceny nosi swoją maskę. Każdy poza jednym! „To na pewno Jezus nie nosi maski”...
Dzisiejsza Ewangelia należy do tych, które czytam i od razu myślę: „O nie. To jest zbyt trudne. Zbyt skomplikowane. Nie mam pojęcia, co z tym zrobić”. Tymi rozważaniami dzielimy się na początku każdego roku, każda siostra ma swój miesiąc więc od dawna wiedziałam, że w czerwcu przypadnie moja kolej. Nie zaglądałam jednak wcześniej, jaka Ewangelia przypadnie teraz. Gdy kilka dni temu otworzyłam to Słowo, pomyślałam: „Dlaczego akurat ta?”. Przecież chwilę wcześniej jest fragment, o którym mogłabym napisać wiele. Chwilę później Jezus zauważa ubogą wdowę wrzucającą dwa pieniążki do skarbony...